×
پیوند ها
کتاب اسطوره های خاورمیانه اثر پیر گریمال با ترجمه مجتبی عبدالله نژاد است؛ در این کتاب سخن از اساطیر ناحیهای است که بخش اعظم خاور نزدیک قدیم از بینالنهرین تا آناتولی را در بر میگیرد.
از لحاظ قومشناسی مردمی که در این ناحیه میزیستند، نژادها و زبانهای متفاوت و گوناگون داشتند؛ از قبیل سومریها (نخستین گروه متشکل از لحاظ سیاسی و اجتماعی که در این ناحیه سکونت کردند)، اعقاب سامی آنان که در اصل از بابلیها و آشوریها بودند، هوریاییها و هیتیها که اقوام هندواروپایی بودند و جانشین قوم بومی آشوری این ناحیه شدند. در این کتاب به اسطورههای این اقوام پرداخته شده است.
در سلوک آفرینش مردوک هم به سامان عالم هستی دلالت می کرد و هم تجسم خورشید و گرمای اوبود که بخار دریا را که در قالب تیامات ارائه می شد پراکنده می ساخت . او در مقام خدای خورشید به قوای بهاری هم دلالت می کرد. اینک این تجدید حیات طبیعت در پایان زمستان و پیروزی بهار بر نیروهای مرگ از مفاهیم اساسی دین بابلی بودند که تا هنگامی که از بین رفت همچنان یک دین طبیعی باقی ماند. زمان مقدس مردم بابل در اعتدال بهاری آغاز می گشت که نشان تولد دوباره سال است.
در این فصل سال میان خورشید و زمستان تعارض و کشاکشی هست و این تعارض و کشاکشی تکرار تعارضی ست که میان جهان آفرین و اعتشاش ازلی برقرار بود. بنابراین آغاز سال نو در میان مردم بابل خطیرترین لحظه حیات دینی بابلی بود و آیین های مربوط به آن محفوظ باقی ماند . از انجایی که یکی از اعمالی که در کار جهان آفرینش تقدیس میشد در این فضل دوباره اجرا می گشت.
